Marian Metelski
Biografia
Marian Metelski urodził się 16 stycznia 1899 roku w Kórniku, w rodzinie Stanisława i Pelagii z Smolibockich. W 1913 roku ukończył siedmioklasową szkołę elementarną w swojej rodzinnej miejscowości, a już w maju tego roku został członkiem I Drużyny Skautowej im. ks. Józefa Poniatowskiego w Kórniku. Już w 1915 roku pełnił funkcję zastępcy drużynowego, a następnie drużynowego. Do 1917 roku jego drużyna spotegała się w zapleczu warsztatu krawieckiego jego ojca.
W 1917 roku Metelski wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego. 11 lipca został wcielony do armii niemieckiej, a do 17 sierpnia 1918 roku walczył na froncie zachodnim. Po wybuchu powstania listopadowego zdezerterował i wrócił do Kórnika, gdzie ponownie objął obowiązki drużynowego oraz wstąpił do Rady Żołnierskiej.
Od 27 grudnia 1918 roku walczył w powstaniu wielkopolskim jako dowódca plutonu kompanii kórnickiej. Następnie w szeregach kompanii skautowej 1 Pułku Strzelców Wielkopolskich brał udział w walkach o Lwów, gdzie został ranny. W 1919 roku awansował na kaprala, a później na dowódcę plutonu. We wrześniu 1919 walczył z bolszewikami nad Berezyną, gdzie został ranny. Po wyleczeniu wrócił na front. W 1920 roku został szeregorem, a rok później chorążym.
Po zakończeniu wojny Metelski pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy. Był absolwentem Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy. W 1937 roku otrzymał stopień kapitana. W 1939 roku dowodził 4. kompanią karabinów maszynowych i walczył w kampanii wrześniowej. Uniknął niewoli i włączył się w działalność konspiracyjną w szeregach Służby Zwycięstwu Polski, a następnie Związku Walki Zbrojnej Armii Krajowej.
18 kwietnia 1942 roku trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie 5 lutego 1943 został zamordowany. Za działalność wojskową i patriotyczną został odznaczony m.in. Krzyżem Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Walecznych. Część jego nagród przyznana została pośmiertnie.