Andrzej Sternal
Biografia
Andrzej Sternal urodził się 28 listopada 1898 roku w Żabikowie koło Poznania, w rodzinie Franciszka i Jadwigi Sternalów. Już w młodości zainteresował się działalnością społeczną i polityczną, a w 1913 r. rozpoczyna swoją ścieżkę jako organizator ruchu socjalistycznego. Brał aktywny udział w Powstaniu Wielkopolskim - walczył z bronią w ręku od 27 grudnia 1918 r. do końca powstania pod Zbąszyniem, a następnie na froncie północnym w batalionie dowodzonego przez kpt. Kazimierza Dopiewa. Jego jednostka, 1 Batalion Piechoty Rezerwowej, później została przemianowana na 10 Pułk Strzelców Wielkopolskich, w którym Sternal służył w II kompanii.
W 1922 r. Sternal wyemigrował do Francji, gdzego pracował w górnictwie. W 1935 r. został stamtąd wydalony za działalność komunistyczną. Po powrocie do Polski objął stanowisko sekretarza Komunistycznej Partii Polski (KPP) na Luboniu. Został osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej. Okres okupacji hitlerowskiej spędził na robotach przymusowych w III Rzeszy.
Po wojnie, od 1946 do 1950 r., działał w aparacie partyjnym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR), pełniąc funkcję I sekretarza w Zakładach Cegielskiego w Luboniu. W późniejszych latach był kierownikiem Wydziału Komunikacji Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu oraz do 1957 r. zastępcą przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu. Pracował także w Zakładach Przemysłu Ziemniaczanego w Luboniu.
Andrzej Sternal zmarł 18 kwietnia 1984 roku w Poznaniu. Został położony na cmentarzu Junikowo w Poznaniu. Jego pamięć i zaangażowanie były upamiiętnione m.in. Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, który otrzymał w 1960 roku, a także Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.