Andrzej Sternal

Działacz robotniczy, polityk komunistyczny
28.11.1898 18.04.1984 Żabikowo (dzielnica Poznania, obecnie część Lubonia)

Biografia

Andrzej Sternal urodził się 28 listopada 1898 roku w Żabikowie koło Poznania, w rodzinie Franciszka i Jadwigi Sternalów. Już w młodości zainteresował się działalnością społeczną i polityczną, a w 1913 r. rozpoczyna swoją ścieżkę jako organizator ruchu socjalistycznego. Brał aktywny udział w Powstaniu Wielkopolskim - walczył z bronią w ręku od 27 grudnia 1918 r. do końca powstania pod Zbąszyniem, a następnie na froncie północnym w batalionie dowodzonego przez kpt. Kazimierza Dopiewa. Jego jednostka, 1 Batalion Piechoty Rezerwowej, później została przemianowana na 10 Pułk Strzelców Wielkopolskich, w którym Sternal służył w II kompanii.

W 1922 r. Sternal wyemigrował do Francji, gdzego pracował w górnictwie. W 1935 r. został stamtąd wydalony za działalność komunistyczną. Po powrocie do Polski objął stanowisko sekretarza Komunistycznej Partii Polski (KPP) na Luboniu. Został osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej. Okres okupacji hitlerowskiej spędził na robotach przymusowych w III Rzeszy.

Po wojnie, od 1946 do 1950 r., działał w aparacie partyjnym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR), pełniąc funkcję I sekretarza w Zakładach Cegielskiego w Luboniu. W późniejszych latach był kierownikiem Wydziału Komunikacji Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu oraz do 1957 r. zastępcą przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu. Pracował także w Zakładach Przemysłu Ziemniaczanego w Luboniu.

Andrzej Sternal zmarł 18 kwietnia 1984 roku w Poznaniu. Został położony na cmentarzu Junikowo w Poznaniu. Jego pamięć i zaangażowanie były upamiiętnione m.in. Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, który otrzymał w 1960 roku, a także Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Udział w Powstaniu Wielkopolskim jako żołnierz 10 Pułku Strzelców Wielkopolskich
Funkcja I sekretarza PZPR w Zakładach Cegielskiego w Luboniu (1946-1950)
Zastępca przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu do 1957 r.
Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym w 1960 r.
Odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski

Ciekawostki

W 1935 r. został wydalony z Francji za działalność komunistyczną.
Był więziony w obozie w Berezie Kartuskiej za swoją polityczną aktywność.
Jego pochówek znajduje się na cmentarzu Junikowo w Poznaniu.

Udostępnij